Fascinatie

Pai, omgeven door bergen - de voorlopers van het Himalaya gebergte, op het randje van de Golden Triangle, genesteld tegen Birma en Laos.
Pai, een stad waar Bob Marley van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat uit de huizen en de bars weerklinkt.
Pai, een hippie-oord voor zowel Farangs als Thaien die gezamenlijk in de lounge-bars zitten en joints roken.
Pai, een plaats zonder taboe's waar alles kan en waar niemand raar opkijkt.

Hoewel, niemand...





Blond werd gister nageroepen door een stel Thaien (nee, daar keek ze natuurlijk niet zo heel raar van op ;-)), maar haar wenkbrauwen fronsten op en haar mond viel open van verbazing toen ze Yee in levende lijve voor haar zag staan!

Yee is de filmregisseur met wie ze vorig jaar tien dagen door Thailand reisde. Hij was toen met zijn filmcrew op stap om shots te maken van de mooiste plekjes van Thailand voor een promotiefilm voor het Thai Autorization for Tourisme (TAT). Blond had de tijd van haar leven en kreeg een minirol in de reportage die de naam "Once in a lifetime" had gekregen. Blond dacht dat het inderdaad een once in a lifetime zou zijn, maar gister leek het ergens anders op.

Yee vertelde dat hij met twee beroemde Thaise architecten in Pai was om een stuk land te kopen waar hij een luxe hotel wil laten bouwen. In Pai voelt hij de invloeden van het Verboden Land die via de wind over de bergen waait en vorm geeft aan het dal waarin Pai zo mooi gelegen is. Daarom wil hij het hotel op een luxe Birmees paleis laten lijken. Een paleis dat in sfeer moet zijn met de rijke Birmese geschiedenis.

Blond luisterde vol interesse naar Yee toen hij haar vertelde over zijn nieuwe project. Hij vroeg haar wat ze al die tijd in Mae Sot had gedaan. Blond vertelde over de Birmese vluchtelingen, maar voelde al snel aan dat Yee's aandacht en vooral interesse niet bij de gevluchte Birmezen lag.

De meeste Thaien minachten Birmezen, door de geschiedenis die beide landen vaak in oorlog bracht en ook door de actuele situatie: Birma is een arm en vies land waar mensen geen manieren hebben. Een rijke geschiedenis maar niet al te rooskleurig.

We praatten verder over koetjes en kalfjes, dronken wat whisky, haalden oude herinneringen op, dronken nog meer whisky, begonnen moppen te tappen, dronken nog meer whisky en toen ging Blond naar huis. Ondanks alle alcohol was ze niet dronken, wel was ze in een trance en geloofde ze nog steeds niet dat ze Yee zo maar was tegengekomen. toeval kan toch echt niet bestaan. Wat zou de boodschap van deze wederontmoeting zijn? Misschien de dramatische situatie van de Birmezen even vergeten en genieten van de pracht en praal die de Birmese en ook de Thaise cultuur zo uitbundig en onherroepelijk verbonden maakt.

Pai, een stad om even alles op zij te zetten!