Sweatshops

Vandaag ontmoette ik Hans, een Nederlander die vorig jaar zijn hebben en houden heeft verkocht om zich in Thailand te vestigen... Nee, geen vieze man die op sekstourisme uit is (athans, zo kwam hij niet bij me over, maar je weet het natuurlijk maar nooit met mannen ;-)). Hij geeft computerles op het schooltje (BHSOH). Het was leuk een Nederlander te spreken, hij vertelde over zijn ervaringen en zei dat ik me er niet al te veel bij voor moest stellen. Ik antwoordde dat ik me niet al te veel illusies voor ogen hield, maar dat ik hoopte dat het kleine beetje dat ik gedurende die twee maanden aan de kinderen kan geven ergens goed voor zou zijn. Op Hollandse manier, namelijk op zeer directe wijze, zei hij dat ik me toch nog net iets te veel illusies maakte (oh Blond!), et voilà cassé, volgens hem eindigt 99% van de kinderen in één van de Sweatshops die Thailand rijk is!! Mijn bloed stolde, m'n haren gingen direct rechtop staan en m'n keel kneep dicht... ik keek naar al die kindjes die ijverig aan het werk waren in hun schoolbankjes, die min of meer aandachtig naar de leraren luisterde, de kindjes die naar me keken en naar me lachten. Wat is de wereld toch oneerlijk.

's nachts droom ik van ratten, mieren en muizen en ander ongedierte
maar ik leef in een wereld waarin alles mogelijk is
's nachts dromen zij van een wereld van licht, vrede en vrijheid
maar zij weten dat de realiteit heel anders is

Met een beetje mazzel lukt het twee, misschien drie kinderen om aangenomen te worden op een Thaise universiteit, de rest maakt de school af en moet dan aan het werk, in een sweat shop, het zweet breekt me uit. Godverdomme en dan kom ik aan met m'n Franse lessen, vertellen over de Franse taal en cultuur, over Voltaire en Rousseau, Napoléon en De Gaulle, maar ondertussen... wat heeft dat hier allemaal te betekenen?

Wil je meer weten over sweatshops, dan kun je hier een verschrikkelijke video bekijken.