In Thailand is alles anders, zelfs de richting van het verkeer. Ik weet niet of dit de oorzaak is van de chaos die hier op de weg heerst, voor Blond is dit één groot drama! Nou rij ik gelukkig geen auto in deze heksenketel, maar zelfs als je loopt moet je oppassen, want voordat je het weet wordt je omver gereden door een tiental brommers.
Het verkeer kan hier van alle kanten komen en doordat je westerse neuronen zeggen dat het verkeer als eerste van van links komt, nou, dan voel je je dus behoorlijk bedrogen door je "instinct" als je van rechts zowat wordt aangereden. Als ik dus ergens naar toe loop dan probeer ik in m'n hoofd te prenten dat ik moet opletten op rechts en daarna pas op links, maar de verkeersangst neemt toe als ik links en rechts door elkaar begin te halen, daar ben ik nooit goed in geweest, maar hier heb ik bij iedere weg die ik wil oversteken een blackout!
De verkeershandicap wordt groter als je je op de fiets in het verkeer waagt. Helaas, ik heb geen keuze, het schooltje waar ik iedere morgen naar toe ga ligt op zo'n 8 km van Mae Sot. Ik zou natuurlijk een tuk tuk kunnen nemen, maar enige sportiviteit kan natuurlijk geen kwaad! Nee, hoor, ik neem gewoon de fiets en om me links niet met rechts te verwarren doe ik een grote armband om m'n linkere pols. Daar kijk ik dan af en toe naar (vooral als ik moet afslaan) en nou, dan gaat het behoorlijk goed... ik hoor natuurlijk wel af en toe wat getoeter om me heen, maar dat heeft opzich helemaal niets te betekenen. Als ik maar geen slippende remmen hoor, dan kom ik er wel!
Zo fiets ik heel wat kilometers af, gelukkig is de weg behoorlijk recht en kom ik niet veel kruispunten tegen, ik ben er namelijk nog niet helemaal uit wie er wanneer voorrang heeft... tot nu toe ben ik er maar van uit gegaan dat de Farang (buitenlander) altijd voorrang heeft, dit komt mij wel zo goed uit aangezien de remmen van mijn prachtige Thaise fiets het niet meer doen.
Vanmiddag misschien toch maar even naar de fietsenboer gaan...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten